Tuesday, May 08, 2018

La Forza Del Destino, Guiseppe Verdi



"La Forza Del Destino" (Kaderin Gücü) Guiseppe Verdi
İzmir Elhamra Opera Sahnesinde
Guiseppe Verdi'nin müziğini bestelediği dört perdelik "La Forza Del Destino" (Kaderin gücü) operası Petersburg saray orkestrası tarafından sipariş edilmiş. İlk defa 1862 yılında Saint Petersburg Bolshoi Kamenny tiyatrosunda, İstanbul'da ilk defa 1877'de, Ankara Devlet operasında 1964 yılında oynamış.
Operanın İspanya'da başlayıp İtalya'da devam edip tekrar İspanya'da sonlanan konusu şöyle: İspanya’da Calatrava Markisinin kızı Leonora, Don Alvaro’ya âşıktır. Alvaro’nun annesi, Güney Amerika’nın yerli halklarından İnka soyundan gelmektedir. Kızın babası, kızının safkan İspanyol olmayan biriyle evlenmesine razı değildir. Kızının Alvaro ile evlenmemesi için her şeyi yapmaya kararlıdır. Alvaro, kazayla Leonora’nın babasını öldürür, sevgililer birbirlerinin yaşadığından habersiz ayrılırlar. Leonora’nın kardeşi Don Carlo’nun -intikam almak için kaçak sevgilileri arayıp bulur. Sonunda kahramanlar ölür, mutsuz son gelir. Eser önce İspanyolca tiyatro eseri olarak yazılmış, sağlam dramatik kurgusu ile daha sonra Verdi tarafından opera haline getirilmiş. Müzik inanılmaz güzel. Başta dinlediğimiz üvertür müziğindeki melodiler tüm opera süresince tekrarlanıyor.
Orkestra Şefi Tulio Gagliardo, Sahne Yönetmen Evin Atik. Orkestra uyumlu, koro güçlü, İzmir'in daimi şefi orkestrayı harika yönetiyor. Eser İzmir'de klasik yorumla sahneye konmuş, Dekor makul, kostümler güzel. Birinci perdede üvertür öncesi mikrofondan gelen silah seslerinin anlamını çıkaramadık.
Birinci perde Leonora'nın odasında başlıyor. İkinci perde birinci sahne Ispanya’da bir handa geçiyor. Burada falcı Çingene kızı mezzo soprano Preziosilla’nın bir taraftan da savaşı öven güzel aryası yeralıyor.
İkinci perde ikinci sahne yine İspanya’da manastırda geçiyor..
Üçüncü perde ise İtalya’da savaş karargahında kurulmuş. Aynı perdenin devamında savaşın acımasız yüzü ortaya çıkıyor. Savaş yüzünden fakirleşen, yakınlarını kaybeden, evlerinden olan insanlar ve bir taraftan karaborsacılık almış başını gitmişken, Preziosilla yine sahneye çıkar ve şarkılarıyla insanları neşelendirmeye çalışır. Bu arada oradakileri ruhen iyileştirmek için bulunan keşiş ise başlarına gelen bütün kötülüklerin işlenen günahlardan dolayı olduğunu söyleyerek çıkışmaktadır.
Dördüncü Perde tekrar İspanya’daki manastırın avlusunda geçiyor. Açlık ve yokluktan ötürü kiliseye sığınmaya çalışan insanlar, onlara kaba davranan keşiş ve diğer insanların açgözlülüğü vurgulanıyor.
Dördüncü perde ikinci tabloda Don Carlo ve Don Alvaro’nun karşılaşması yer alıyor. Üçüncü tablo ise Leonora’nın sığınmış olduğu mağaranın önünde geçen final sahnesi ile sonlanıyor.
Operada öne çıkan ve youtube de kolaylıkla bulunabilecek belli başlı aryaları sizler için sıralayalım:
Leonora: 1.perde : Me pellegrina ed orfana,
2.perde: Sono giunta !.... Madre pietosa vergine
4.perde: Pace, pace mio (özellikle Leyla Gencer'den dinlenmesi tavsiye olunur !)
Preziosilla: 2.perde: Al suon del Tambura
Don Alvaro: 3.perde: La vita é inferno..... o tu che in seno agli angeli
Don Carlo: 2.perde : Son pereda son ricco d'onore
3.perde: Morir Tremenda cosa.... Urna fatale del mio Destino
Baş rolleri dönüşümlü olarak, Burçin Savigne, Ayşe Tek, Feryal Türkoğlu, Lorenzo Mok Arranz, Oğuz Çimen, Levent Gündüz, Aydın Uştuk, Nejad Beğde, Gökhan Koç, Tamer Peker, Cengiz Sayın, Doğukan Özkan, Tevfik Rodos, Engin Suna, Murat Duyan, Gökhan Varkan, Ebru Kaptan, Ayşe Özkan, Ferda Yetişer, Sabri Çapanoğlu, Tankut Eşber, Kaner Sümer, Başak Karataş, Evrim Keskin Özülgen, Christopher Gagliardo, Soner Yıldırım, Barış Yener paylaşıyorlardı.
Prömiyer gecesi, İzmir'de yerleşik sanatçılar sahne aldı. 5-Mayıs gecesi ise, İzmir dışından gelen sanatçıların bulunduğu kast ile birinci geceye göre daha etkileyici bir performans sergilendiğini gözledik. Bu izlenimin edinmemizde Feryal Türkoğlu, Cengiz Sayın ve Engin Suna’nın büyük payı var. Tenor Aydın Uştuk ise her iki temsilde de muhteşemdi. Diğer roller başta Preziosilla, Melitone olmak üzere her iki temsilde de birbirinden güzel icra edildiler.
Giuseppe Verdi, Çarlık Rusya’sının siparişi ile bu eseri yazmış. Eserin yazıldığı zaman Avrupa'da sansürün en acımasızlıkla uygulandığı bir dönem. Giuseppe Verdi, yaşamı boyunca ulusal-devrimci olarak eserler vermiş. Eserlerinde melodi zenginliği, sağlam tiyatral kurgu, büyük ve görkemli orkestra, güçlü koro müziği var.
Sahne Yönetmenimizden, program kitapçığında nasıl sahneleme yaptığını anlatan bir yazı beklerdik. 5-Mayıs gecesi iki fazla bilet vardı, satın alan olmadı, biz de gişeye bıraktık. İzmir seyircisi opera kapısında neden bilet almaz, beklemez? Her zaman fazla bilet çıkıyor. İstanbul ve Ankara'da son dakika bilet alımı hep oluyor.
2018-2019 sezonunda Ingiltere "Royal Opera House" programında bu opera var. Başrollerde Anna Netrebko ve Jonas Kaufmann yer alıyorlar. Yeni sezonda aynı opera Munih, Ausburg, Dresden, Paris ve Zürich sahnelerinde olacak. Münih operasında sahneleme güncelleştirilmiş, savaşın korkunçluğunu anlatan bir çağdaş yorum getirilmiş.
Bu muhteşem opera, İzmir Elhamra sahnesinde 03 (Premier) - 05- 12- 14 Mayıs 2018 günleri sahne alıyor. Yaz döneminde festivallerde olacak, gelecek sezon herhalde tekrar Elhamra sahnesinde göreceğiz.
Bu makale "Odtü'lüler Bülteni" dergisi için yazılmıştır.
Ankara, 10 Mayıs 2018
https://www.operabale.gov.tr/

Sunday, May 06, 2018

Forever First Lady




Barrack H. Obama, ABD Başkanlık sonrası yaptığı her bir konuşma başına 400bin ABD dolar, eşi Michelle Obama 200bin ABD dolar alıyor.
Michelle Obama, öğrenciler için yaptığı son konuşmadan para almadı, ama kendisinden "Forever First Lady" olarak bahsetti. Kendisi için yaptığı bu tanımlama uzun süre tartışma konusu olacak.
Bill Clinton, ABD içinde her bir konuşma başına 200,000 ABD Dolar alıyor. En İsveç konuşması için 600,000 Euro aldığı basında yer aldı. Amerika'da standart bir uzman davetli konuşmacı 20,000- 40,000 ABD Dolar ücret alıyor.
İstanbul'da lüks mekanlarda düzenlenen çok sayıda "Uluslararası Enerji Konferansı" duyuruları yıl içinde bana bir şekilde geliyor. Piyasa çalışanlarını davet ediyorlar, yerli konuşmacılara çoğu zaman para ödemiyorlar. 1-2 yabancı konuşmacıyı çağırıyorlar. Onlara "business" gidiş- dönüş uçak bileti ve konferans otelinde konaklama sağlıyorlar.
Yabancı konuşmacı için pazarlığa bağlı 1000-5000-10,000 ABD Doları para ödüyorlar. Yabancı konuşmacı, dinleyicileri küçümser havada, cilalı süslü bir İngilizce ile, daha önce belki bin kere yaptığı içi boş sunumu tekrarlıyor. "Biz böyle yaptık, yapıyoruz, siz de aynısını yapın", diyor. Bizim uygulama ortamımız ile onlarınki çok farklı, olmuyor.
Bizim yerli konuşmacılarımız, en az yabancılar kadar iyi. Yerli piyasayı, bizim mevzuatı, yerli uygulamaları, bizim bürokrasiyi daha iyi bildikleri için çok daha faydalı bilgiler verebiliyorlar, ancak bütün bu değerli bilgiler için para almıyorlar, alamıyorlar.
Organizatör şirket, "Üste bir de para mı vereceğiz, senin kişisel reklamını yaptık ya, daha neler?" diyor. Şirket reklamı yapanlar zaten sunumlarında bu durumu saklamıyorlar ve zaten para istemiyorlar, üstelik konferansa sponsor oluyorlar, üste para veriyorlar.
Yetkili üst düzey siyasi irade, ilk gün gelip açılışa katılıyor, kurdele kesiyor, çoğunlukla ezberden standart bir konuşma yapıyor ve ayrılıyor. Üst düzey siyasi irade gelince, mutlaka ona bağlı üst düzey bürokratların konferansa katılması bekleniyor. Aynı kurumun üst düzey bürokratları gelen daveti hemen kabul ediyorlar, harcamalar için zaten devlet onlara harcırah ödüyor. Onlar için bir değişiklik oluyor. Onaydan geçmiş bir eski sunumu -ana bilgiler içeren konuşmayı yapıp hemen ayrılıyorlar.
Bakanlıktan, denetleme kurulundan, yetkili kurumlardan yeni ayrılmış eski üst düzey bürokratlar, eğer davet alırlarsa mutlaka konferansa katılıyorlar. Bu sayede yeni iş bulmayı ümit ediyorlar. Büyük özel şirketlerin üst düzey kadrolarından yeni ayrılmış yaşlı profesyoneller, bu tip toplantıları kendileri için yeni iş fırsatları olarak görüyorlar.
Organizator firma, katılımcı veya dinleyici başına 500-1000 ABD dolar alıyor. Konuşmacıdan bile para almaya kalkanları gördüm. Çoğunlukla konuşmacılardan konferans ücreti alınmaz, ama "Tutturabilirsem", diye isteyeni gördüm.
Bana gelen yabancı davetlere standart cevap veriyorum,
"Thank you for your invitation to public speaking on energy issues in our environment, I expect the organizer company to pay my business class return plane ticket, pay my accommodation in conference hotel plus pay a reasonable fee for my presentation."
Yani Türkçesi, "Konferansınıza konuşmacı olarak katılırım ama, benim seyahat ve konaklama masraflarımı karşılamanız, ayrıca bana makul bir ücret ödemeniz lazım."
Ödeyen varmı? Tek tük var, ama ödemedikleri zaman daveti kaçırdığım için hiç üzülmüyorum. Zaten bu işler kısmet, davet gelir iptal edilir, "Niye iptal edildi?" diye sormak abestir.
İptal edilmiş ise edilmiştir, bir sonrakine bakarsınız.
CNN, BBC, Deutsche Welle gibi kurumlar özel uzmanlık dalında ekrana çıkan uzmanlara daha sonra para ödüyorlar. Konuşma başına 100-500 ABD Doları. Bu rakam yazdığınız makale için de ödeniyor. İyi bir açıklama yapmış iseniz ve izleyicilerden güzel yorumlar almış iseniz, daha sonra kurum sizi arıyor, banka hesabınızı istiyor, sonra bu hesaba makul bir para gönderiyor. Bizde bu durumun muhasebeleştirilmesi firmalara kurumlara zor geliyor, onlar için para vermemek daha kolay. Sonra ne oluyor? Ortalık bilmeyenlerle doluyor.
TV haber programlarına davet çok, ama programcı her konuşmanıza 50 saniyede bir, saçma sapan bir soruyla dalıyor, siz anlattığınızı unutuyorsunuz. Programa çıkmamak daha iyi.
Gazete köşe yazarları için makale başına 250- 1000 lira ödeme yapılıyor. Bazı gazeteler yazarlarını asgari ücretten bordoya alıyorlar, onlardan haftada bir, ayda dört köşe yazısı istiyorlar. Gazete makaleleri telif kazançları için yılda 15-bin lira üst sınırda vergi muafiyeti var.
Para almayanlar bu işi kendi isimleri duyulsun diye bir süre yapıyorlar.
Konferanslarda aksine özel bir uyarı olmadıkça ses ve görüntü kayıdı yapabilirsiniz, bu kayıtları yakınlarınızla arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz, adı üstünde "public speaking", yani "kamuya açık konuşma", yani herkes kayıt yapabilir, yazılı not tutabilir.
ODTÜ Mezunlar Derneği konferans salonunda yaptığımız paneller böyledir. Başta konuşmacıdan izin alırız, izin vermezse zaten onu konuşturmayız. Kapalı toplantılardaki konuşmalar bizde "Chatham House" kurallarına tabidir, yani verilen bilgi kullanılabilir, fakat referans verilemez, konuşmacının ismi açıklanmaz.
Benim yaş gurubumda artık kişisel reklama, tanıtıma ihtiyacımız yok, neysek oyuz, bizi bilen zaten biliyor. Hepimiz dik durur bu ön şartları istersek, hakkımız olan ödemeyi alırız. Bunları öğrenip konferans organizatörlüğüne geçiş yapanlar olabilir, ama piyasa doydu. Bundan sonra konferans sektöründe daha fazla iş imkanı sınırlı görünüyor.
Üniversitelerin ve meslek odalarının düzenledikleri toplantılara konuşmacı daveti geldiğinde katılmak bir görevdir, bunlarda bir para beklentisi olmaz, olamaz.
---
Haluk Direskeneli, ODTÜ Makina Mühendisliği 1973 mezunu olup, mezuniyetinden itibaren, kamu, özel sektör ve ABD – Türk yabancı ortaklıklarda (B&W, CSWI, AEP, Entergy) ağırlıklı olarak termik santral temel/ detay tasarım, imalat, pazarlama, teklif, satış ve proje yönetimi konularında çalışmış, bugüne kadar termik santral tasarım yazılımları konusunda yerli piyasaya, mühendislik firmalarına, yatırımcılara ve üniversitelere danışmanlık vermiştir. MMO ve ODTÜ Mezunları Derneği Enerji komisyonları üyesidir. Ankara, 06 Mayıs 2018


Saturday, April 28, 2018

Arge ve Innovasyon




Amerikan NASA Uzay kurumunun tüm dökümanlarını Türkçe'ye çevirsek, tüm uzay ekipmanlarını getirip Konya Ovasına sersek, Ay'a gidebilmek ne kadar zaman alır? Ne lazım? Cevabı fazla beklemeden hemen söyleyeyim "Birbiriyle uyumlu Uzman Çalışanlar" lazım.
Bizde birbiriyle uyumlu uzman çalışanlar var mı? Evet bazı şirketlerin Arge bölümlerinde, bazı teknokentlerde, bazı kurumlarda var. Bizde üniversitelere bağlı çalışması zorunlu ve üniversitelerin arazilerinde kurulmuş, üniversitelerin akademisyenlerinin öğrencilerinin çalıştığı, üniversitenin bilgisayar omurgasından yararlanan çok sayıda Teknokent- teknopark var. Bunların çoğu yetişmiş eleman bulmak , onları bünyede makul fiyatla tutabilmek ve daha çok vergi muafiyetlerinden faydalanabilmek amacıyla kurulmuş.
Odtü Teknokent'te son yapılan ankette, Teknokent'te olmanın avantajı ters dönmüş. Şirketler- kurumlar artık "Nitelikli insan kaynağına erişebilmek ve onları bünyede tutabilmek için" geliyorlar, vergi muafiyetleri avantajları, teşvikler ikinci plana düşmüş. Yetişmiş uzman eleman yok, olanlar yurtdışında daha iyi maddi geliri olan işlere gidiyorlar. Onları burda yurtiçinde elde şirket- kurum içinde tutamıyoruz. Günümüzde tek kişinin yapabileceği işler sınırlı, herşey uzman ekip işi yapılmak zorunda.
Arge yaparken herkes teşvik istiyor. Teşvik her yönüyle yanlış bir uygulamadır. Teşvikleri alması gereken kişiler kurumlar teşvik alamazlar, siyasi iradeye yakın olanlar teşvik alır, yanlış projeler için teşvik alırlar. Teşvikler dünyanın her yerinde suistimal edilir.
Bizim teknokentlerde %60-70 oranında yazılım üretilir. Çünkü basit bir desktop PC bilgisayar ve bilgisayar teknolojisini bilen personelden başka birşeye ihtiyacınız olmaz. Büyük laboratuarlar, büyük imalat alanlarına ihtiyacınız olmaz. Buralarda herşey sıfırdan başlar. Halbuki yenilikler eski çalışan yazılımlar üstüne bina edilir.
Teknokentlerde çalışan akademisyenlerin, araştırmacıların yazılıma ihtiyaçları oluyor. Bunlar için Amerikayı yeniden keşfetmeye, bir iphone veya intel chip'i üretmeye gerek yok. Satın alıp işinize bakıyorsunuz. Bizde olmuyor. Her araştırmacı Amerikayı yeniden keşfediyor. Ortada yabancı yazılımlar satınalımlarında %21'den başlayan gümrük vergisi var. Bir sürü prosedür var. Bir sürü onay işlemi var.
Ben termik santraller tasarım yazılımları konusunda danışmanlık yaparım. Benim gibi çalışan yabancı danışman arkadaşlarıma soruyorum. Tasarım yazılımları satınalımında Almanya'da, İtalya'da, çoğu Avrupa ülkesinde gümrük vergisi yok. Sadece teknoparklarda değil, normal ticari kurumlar için bile yok. Bizde olmasa ne olur, herhalde bunu da teşvik gibi görürüz. Bizde bu da yanlış uygulamalara sebebiyet verir.
KadirHas üniversitesi öğrencilerinin yerli kömür kullanacak termik santral projesi için bir çalışmaları var. Bana sordular, "Türk kömürü CFB teknolojisi ile çalışmaz" yorumu yaptım. Çünkü Türk kömüründe çok büyük oranda su var, bu su kışın buz oluyor, yazın çamur ile uğraşıyorsunuz. Bizim kömürleri, 30-40 yıldır kesintisiz çalışarak kendini ispatlamış Pülverize kömür yakma teknolojisi ile yakmanız mümkün.
Bu teknolojiye uygun termik santralin hangi ekipmanları var? Bunları biz kafamıza göre seçmiyoruz. Ekipman listesi Amerikan ASME ve Alman normlarında - standartlarında tek tek sıralanmış. Son geçerli standardı almak veya web sitesine ulaşmak için para ödemeniz lazım. Para öderken %21 gümrük vergisi zorunluluğu var.
O zaman tasarımı siz yapmıyorsunuz- yapamıyorsunuz, yabancılar yapıyor, aynı yazılımları kullanıyorlar, ve siz de onlara bağımlı oluyorsunuz. Kendi kömürünüze uygun tasarımı yapacak yazılımı satın alamıyorsunuz. İşin en alt basamağında kalıyorsunuz. Bizde herkes her araştırmada Amerikayı yeniden keşfediyor. Başkaları Amerikada koloniler kurarken biz işin ilk safhasını geçemiyoruz. Boşuna zaman kaybediyoruz. Sanayimiz büyük oranda kopyalama prosedürü ,le çalışıyor. Birkaç büyük otomotiv firmamız, birkaç kuruluşumuz dışında Arge yapabilen yok. Sanayi hazır proje ve hazır sipariş istiyor, bunlar oksa ilgilenmiyor.
Gelişmiş ülkelerde Arge harcamaları ulusal gayrisafi gelirin %4'üne ulaşırken, bizde bu oran son yıllarda ancak %1'e vardı. Çoğu Arge harcamaları anlamsız projelere, ticari değeri olmayan işlere, mükerrer çalışmalara gitti. Arge ve innovasyon çalışmaları konusunda ciddi bir yenilenmeye ihtiyacımız kesin.
---
Haluk Direskeneli, ODTÜ Makina Mühendisliği 1973 mezunu olup, mezuniyetinden itibaren, kamu, özel sektör ve ABD – Türk yabancı ortaklıklarda (B&W, CSWI, AEP, Entergy) ağırlıklı olarak termik santral temel/ detay tasarım, imalat, pazarlama, teklif, satış ve proje yönetimi konularında çalışmış, bugüne kadar termik santral tasarım yazılımları konusunda yerli piyasaya, mühendislik firmalarına, yatırımcılara ve üniversitelere danışmanlık vermiştir. MMO ve ODTÜ Mezunları Derneği Enerji komisyonları üyesidir.

Ankara, 30 Nisan 2018



-->

Saturday, April 21, 2018

CarpeDiem #80



CarpeDiem #80 Akyurt Yünel Elektromekanik Toplantımız


Değerli Odtü Makina 1972-73-74 Mezunu Hocams
Mustafa Kemal Yünel Hocamızın 7 Nisan 2018 Cumartesi günü saat 11:00-16:00 saatleri arasında Akyurt 26.km Yünel Elektromekanik fabrikası sosyal tesisinde düzenlediği Geleneksel toplantıya 30+ üye Odtü Makina 1971-72-73-74 mezunları olarak katıldık.
Şükrü Durukan başkanımızın Ostim 1234. sokak 26 numaralı mekanında buluştuk. Arabaları iç mekana park ettik. Taksi ve metro ile gelenlerle sayımız on oldu. Kanada'dan gelerek toplantımıza katılan Nabil Naoshy ve eşi ile eskileri konuştuk.
Saat 11:00de minibüsümüz kalktı, Ostim, Çevre yolu, Pursaklar, Akyurt parkurundan fabrikaya ulaştık. Biz geldikten sonra kendi imkanları ile gelen arkadaşlarımız, uçakla İstanbul ve İzmir'den gelenler, YHT ile Eskişehir'den gelen üyelerimiz toplantımıza katıldı.
Açık büfe mezeler salatalar, güzel şaraplar, alkollü alkolsüz içkiler servis edildi. Sonra taşfırın'dan pideler masalara dağıtıldı. Herkes herkesle toplu veya teke tek muhabbete koyuldu. İş hayatı, çocuklar, torunlar, yazlık mekanları, opera bale klasik müzik, sağlık konuları konuşuldu.
Sonra mekanın dışına çıkıp getirdiğimiz mavi çam fidelerini yerlerine diktik, çok sayıda toplu fotoğraf çektirdik. 45+ yıl geçmişe gittik, üniversite yıllarımızı tekrar yaşamış gibi olduk. Hocamıza günü belgeleyen bir plaket verdik. Burs fonu için para topladık. Üyemiz Fuat Ayrancıoğlu Hocamızın kendisine ait Kalecik bağında özel olarak ürettiği 4-şişe 2011 rekolte şarabı Odtü burs fonu için açık artırmaya koyduk.
Daha sonra Mustafa Kemal Yünel hocamızın 1984 yılında kurduğu şirketin Akyurt fabrikasını gezdik. Metal separatörü, dedektörü ve süpürgesi üretim, montaj ve satışı alanlarında faaliyet gösteren şirketin ürünlerini imalat hattında gördük. Bu yıl fabrikada büyütme yapmışlar. Yeni mekanlar eklenmiş. İmalat çeşitlenmiş, kapasite artmış. Çok memnun olduk.
Hava göreceli sıcaktı. Sosyal tesis kapı önündeki açık hava mekan yerindeki masalar pek rağbet buldu. Burda muhabbet devam etti. İçkisine devam edenler oldu. Bol çay- kahve içtik. Aramızda kilo alanları uyardık. Sigara içenlere artık sigarayı bırakmaları gerektiğini anlattık.
Saat 16:00 gibi önce kendi arabaları ile gelenler ayrıldı. Uçakla evlerine dönecekler Esenboğa havalimanına bırakıldı. Daha sonra minibüs bizi tekrar Ostim'e getirdi. Ordan evlere dağıldık.
Katılmayanlar katılamayanlar çok şey kaçırdılar. Bu toplantı kaçmaz.
Mustafa Kemal Yünel hocamıza bu güzel "Bahar'a Merhaba" toplantısı için çok teşekkür ederiz. Hocamıza ve Yünel Elektromekanik çalışanlarına iş hayatında başarılar diliyoruz. Gelecek yıllarda toplantılarımızın devamını diliyoruz.

---
Haluk Direskeneli, ODTÜ Makina Mühendisliği 1973 mezunu olup, mezuniyetinden itibaren, kamu, özel sektör ve ABD – Türk yabancı ortaklıklarda (B&W, CSWI, AEP, Entergy) ağırlıklı olarak termik santral temel/ detay tasarım, imalat, pazarlama, teklif, satış ve proje yönetimi konularında çalışmış, bugüne kadar termik santral tasarım yazılımları konusunda yerli piyasaya, mühendislik firmalarına, yatırımcılara ve üniversitelere danışmanlık vermiştir. MMO ve ODTÜ Mezunları Derneği Enerji komisyonları üyesidir.

Ankara, 8 Nisan 2018

Ankara Ostim


Bize Özel Bambaşka Benzersiz Bir Üretim Merkezi

Türkiye’nin sanayi alanında ciddi yetenekleri potansiyeli var. Ancak bu potansiyeli değerlendirme gerçekleştirmek uygulamak ve katma değere çevirme konusunda eksiklikleri yetersizlikleri makina/ekipman ithalat ve ihracat rakamlarından kolayca anlaşılıyor. Size Ankara OSTİM’den söz edeceğim. Burası 6200+ işletme ve 60bin'den fazla çalışanı ile bize özel, bambaşka benzersiz bir üretim merkezi.

Geçtiğimiz 7-Nisan 2018 cumartesi günü Ankara Akyurt Yünel fabrikası sosyal tesisinde Odtü makina 1972-73-74 mezunları yıllık arkadaş toplantısı vardı. Oraya gitmek için başka bir arkadaşımızın Ostim fabrikasından minibüs servisi yapılacaktı. Evden erken çıktım, metro ile Ostim organize sanayi istasyonuna vardım. Fabrika yürüyüş mesafesinde, etrafa bakarak yürümeye başkadım, Alınteri bulvarını geçtim, fabrikanın bulunduğu sokağa saptım.

Atölye hollerinin kapıları açık, içlerine bakıp imalatları gözledim. İlk atölye bombe imal ediyordu, 50mm saç kalınlığında azami 5000mm çapında bombe imal ediyorlar. İçerde ayakları saç kaide vals tezgahı vardı, 500 ton kapasitesinde hidrolik pres, saç bükme makinası, hepsini kendileri tasarlayıp üretmişler.

Bir sonraki atölye freze tezgahları ile doluydu. Yerde 20-tonluk çelik döküm dişli kutusu üst kapak kaidesi vardı. Çelik döküm kapak Üstünde Almanca bir firmanın ismi yazılı idi. Çelik dökümü Sincan organize sanayi bölgesinde döktürmüşler, burda freze işçiliği yapıyorlar, bitince Almanya'ya gönderecekler. Orda birleştirilecek, maden bölgelerinde taş kırma ayağı dişli kutusu olarak çalışacak. Belki bir Türk yatırımcı satın alacak, geri bize gelecek. İmalatın burda Ostim'de yapıldığından haberimiz bile olmayacak.

Her bir atölye özel bir ihtisas sahibi idi. Birinde apkant pressler, diğerinde giyotin makas, bir başkasında çok sayıda büyük küçük freze vardı. Bazı holler ambar görevi görüyordu, içerde büyük miktarda stok saç, profil vardı.

Çoğu kendi imalatları tezgahlarda özel ihtisas isteyen imalatları az sayıda işçi ile üretiyorlar. Her işin her tezgahın uzmanı ayrı bir atölye fabrika var.

Ankara Ostim çok özel bir imalat alanı. Burda herşey çok makul fiyatla üretilebiliyor. Savunma sanayi, yenilenebilir enerji santrali ihtiyaçları kolayca yapılabiliyor.

Benzeri belki de Dünyanın hiçbir yerinde yok. Ankara Ostim bize özel bambaşka benzersiz bir üretim merkezi. Burası Türkiye'nin aynası durumunda. Piyasanın sıkıntısını derdini problemini, rahatlığını zenginliğini herşeyi sokakta yürürken etrafa bakarak anlayabiliyorsunuz.

Dış ticaret dengemiz neden bir türlü istenilen seviyeye ulaşmadığı sorusuna cevap aramak, buna bir çözüm bulmak lazım. Bizde yetenekli becerikli insan malzemesi, tecrübe, ustalık ve fiziki altyapı var.

---

Haluk Direskeneli, ODTÜ Makina Mühendisliği 1973 mezunu olup, mezuniyetinden itibaren, kamu, özel sektör ve ABD – Türk yabancı ortaklıklarda (B&W, CSWI, AEP, Entergy) ağırlıklı olarak termik santral temel/ detay tasarım, imalat, pazarlama, teklif, satış ve proje yönetimi konularında çalışmış, bugüne kadar termik santral tasarım yazılımları konusunda yerli piyasaya, mühendislik firmalarına, yatırımcılara ve üniversitelere danışmanlık vermiştir. MMO ve ODTÜ Mezunları Derneği Enerji komisyonları üyesidir.

Bu makale "Ekonomik Çözüm" gazetesi için yazılmıştır.
http://www.ekonomik-cozum.com.tr/

Prinkipo, 18 Nisan 2018